Een hard, gegarandeerd sociaal minimum, zonder verplichtingen en verboden

Samenvatting: Dit is een artikel in een serie, waarin bouwstenen aangedragen worden voor een mogelijk nieuwe koers voor de PvdA. In dit betoog gaat het over een hard, gegarandeerd sociaal minimum, zonder voorwaarden, verplichtingen en verboden. We vervangen de huidige bijstand door een uitkering door de belastingdienst, die je inkomen aanvult tot het sociaal minimum (dat we verhogen in lijn met de in de notitie Hogere lonen en eerlijke beloningsverhoudingen voorgestelde verhoging van het minimumloon (naar 1750 euro) tot 1200 euro voor een eenpersoonshuishouden en 1600 euro voor een meerpersoonshuishouden). Omdat we in de notitie over een Eerlijk belastingstelsel voorstellen de inkomstenbelasting tot ca. 25.000 euro op 0% te stellen en de aparte premies voor volksverzekeringen (AOW, ANW, WLZ, ZVW) afschaffen, worden de hiervoor genoemde bruto bedragen alleen nog maar verminderd met premies voor werknemersverzekeringen (WW, WAO/WIA, Ziektewet).

De enige voorwaarden zijn dat je 18 jaar of ouder bent, Nederlander bent of daaraan gelijk gesteld (voor arbeidsmigranten, ook uit andere EU-lidstaten geldt daarvoor dat men een aantal jaren – bijv. 5 – in ons land gewerkt moet hebben) en geen vermogen moet hebben dat groter is dan wat nodig is als spaarreserve (waarbij  eerste eigen woning waar men ook daadwerkelijk woont tot bijv. 500.000 euro en niet vrij beschikbaar pensioenvermogen vrijgesteld worden) om bijv. apparaten te vervangen (het NIBUD adviseert 3500 euro nodig spaarvermogen bij een bijstandsinkomen). Er is geen tegenprestatie, geen sollicitatieplicht, geen taaleis, geen verplichte deelname aan re-integratieactiviteiten, geen verboden om bijv. vrijwilligerswerk of mantelzorg te doen, en er zijn geen voordeurdelerskortingen. Iedereen die onder de armoedegrens van het sociaal minimum zakt, of je nu een baan hebt of niet, wordt daar onvoorwaardelijk bovenuit getild. Een leven zonder armoede wordt een recht in plaats van een gunst.

Het is daarmee een gegarandeerd basisinkomen (ter onderscheiding van een onvoorwaardelijk basisinkomen, waarbij ook geen inkomens- en vermogenseisen gelden – dat zou de belastingdruk zover opvoeren dat werken niet of nauwelijks meer loont). Om te zorgen dat weer of meer gaan werken, vanuit een situatie waarin men nog een gegarandeerd basisinkomen heeft, voldoende blijft lonen, belasten we in die situatie de meer-inkomsten uit arbeid voor de eerste periode minder – bijv. maar voor 50% in het eerste jaar, 30% in het tweede jaar en 20% voor het derde jaar. Daarbij helpt ook dat we de fiscale arbeidskorting vervangen door een belastingtoeslag, die men ontvangt tot een inkomen uit arbeid van eveneens bijv. 25.000 euro per jaar – zie daarvoor de aparte notitie over een Eerlijk belastingstelsel.

Met een gegarandeerd basisinkomen nemen we afscheid van de zelfredzaamheids- en eigenkracht ideologie, waarbij burgers eerst zelfredzaam moeten zijn of eigen kracht moeten inzetten, alvorens men hulp kan krijgen. Deze eisen werken contraproductief, is zeer kostbaar en veroorzaken alleen maar steeds meer controles, sancties, armoede en problematische schulden. En daarmee nemen we ook afscheid van de vernederende, criminaliserende praktijk van de Participatiewet, waarbij mensen bij voorbaat als fraudeur en/of niet-werkwillende profiteur worden neergezet. De fraudewet sociale zekerheid wordt in lijn daarmee ook drastisch gewijzigd.

Het gegarandeerd basisinkomen vervangt ook de AOW als basispensioen. Daarmee komen de huidige opbouweisen en de aparte AOW-premie te vervallen. Voor gepensioneerden geldt bij het gegarandeerd basisinkomen geen inkomens- en vermogenseis, en zij blijven ook geen premies voor de werknemersverzekeringen betalen.

Ook de aparte studiefinanciering vervalt met het gegarandeerd basisinkomen. Kosten voor boeken en leermiddelen worden voortaan via de bekostiging van het onderwijs vergoed, individuele les- en collegegelden vervallen tot en met het mbo. In het hoger onderwijs komt er in plaats van de collegegelden een studiepremie, die je na afloop van de studie betaalt, naar rato van het dan verdiende inkomen en de genoten studieduur. Zie de aparte notitie over een Nationaal Studiefonds.

En de nu aparte volksverzekeringen Wajong en de ANW kunnen ook vervallen. Ook kunstenaars, ondernemers, werkenden en mantelzorgers kunnen gebruik maken van dit gegarandeerd basisinkomen. Al met al is er sprake van een grote vereenvoudiging van de uitvoering van sociale regelingen en dito besparingen.

Niettemin kunnen en zullen er situaties blijven bestaan waarbij aanvullende ondersteuning nodig is om niet in armoede te geraken of om daar uit te komen. Minima en mensen in de schuldhulpverlening krijgen automatisch kwijtschelding van lokale lasten (incl. waterschapsheffingen). Bijzondere bijstand door gemeenten blijft beschikbaar voor specifieke situaties en kosten, waarbij er meer mogelijkheden komen voor gemeenten om die in te zetten. Het opwerpen van formele drempels om in aanmerking daarvoor te komen door gemeenten wordt expliciet verboden. De inkomensgrens om in aanmerking te komen voor bijzondere bijstand wordt wettelijk geregeld, op 130% van het sociaal minimum. We bevorderen een integrale aanpak van problemen bij mensen. Met iedere bijstandsgerechtigde die dat wenst wordt een persoonlijk plan gemaakt om op maat hem of haar naar werk te begeleiden. Daarbij is ook taalonderwijs, scholing en kinderopvang beschikbaar, en zo nodig ook loonkostensubsidie. De persoonlijke begeleiding en het persoonlijk contact worden versterkt – iedereen krijgt een eigen coach (in plaats van een klantmanager), één vast aanspreekpunt voor al zijn/haar vragen en voorzieningen. We investeren in de professionalisering van de begeleiding. Gemeenten concentreren zich op goede, publiek en op maat georganiseerde, vrijwillige re-integratie naar werk, aanvullend armoedebeleid en schuldhulpverlening. Er komt hiervoor een landelijk keurmerk.

 

Continue reading… →

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Een ontspannen samenleving: Meer dan werk alleen, eerlijk verdelen van werk en zorg en werk geen plicht, maar een recht

Een ontspannen samenleving: Meer dan werk alleen, eerlijk verdelen van werk en zorg en werk geen plicht, maar een recht

Samenvatting: Dit is een artikel in een serie, waarin bouwstenen aangedragen worden voor een mogelijk nieuwe koers voor de PvdA. In dit betoog gaat het over een ontspannen samenleving. Werk is belangrijk, maar er is er meer in het leven dat belangrijk is. Nu werken sommigen zich letterlijk kapot en zitten anderen onvrijwillig thuis op de bank achter de geraniums. We moeten werk eerlijker verdelen met een collectieve arbeidstijdverkorting naar een 30-(5×6) of 32-(4×8) urige werkweek, waarbij het besteedbaar inkomen tot anderhalf modaal (bruto ca. € 56.000 p.j.) wordt gegarandeerd. Dat geeft ook ruimte om zorgtaken eerlijker te verdelen. Maar er is ook meer kraam- en ouderschapsverlof nodig, die effectief over beide ouders verdeeld wordt. Wij pleiten net als de Europese Commissie voor tien dagen betaald kraamverlof en vier maanden betaald ouderschapsverlof voor beide ouders. En een ontspannen samenleving betekent ook dat werk geen plicht meer moet zijn, maar een recht. We stoppen met alle dwang om aan het werk te gaan en in plaats daarvan richten we onze pijlen op motivering en facilitering. Dwang werkt in de praktijk contraproductief. Er wordt nu veel geld besteed aan zinloze activiteiten, waaraan vooral private re-integratiebedrijven een flinke boterham verdienen. We gaan re-integratie weer publiek organiseren, met op maat gemaakte en vrijwillige activiteiten en nemen drempels weg. Er komt een landelijk keurmerk voor effectieve, vrijwillige re-integratie naar werk.

Continue reading… →

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Een goede en zekere rechtspositie en meer zeggenschap van werknemers

Samenvatting: Dit is een artikel in een serie, waarin bouwstenen aangedragen worden voor een mogelijk nieuwe koers voor de PvdA. In dit betoog gaat het over een goede en zekere rechtspositie, en zeggenschap van werknemers.

Onzeker werk dreigt ons terug te werpen op 19e eeuwse arbeidsverhoudingen. Nederland is kampioen flexwerk en er zijn zeer veel onvrijwillige ondernemers – zelfstandigen zonder personeel (zzp-ers), omdat men alleen zo aan betaald werk komt. Dat komt omdat hier flexwerk veel goedkoper en aantrekkelijker is voor bedrijven dan werknemers in loondienst, in vergelijking met andere landen. Vooral jongeren en vrouwen, met name lager geschoolden, komen nog maar moeilijk aan een vaste baan. Zij hebben geen regeling voor arbeidsongeschiktheid en aanvullende pensioenen, en hebben ook op tal van andere punten een slechte rechtspositie. Zo hebben zzp-ers geen ontslagbescherming, geen minimumloon en geen doorbetaling bij ziekte.

De overmatige flexibilisering van de arbeidsmarkt is slecht voor de arbeidsproductiviteit, slecht voor innovatie, slecht voor het draagvlak van onze sociale regelingen, en vooral ook slecht voor de betrokkenen zelf. Daarom moeten we flexwerk duurder maken voor werkgevers, o.m. door flexwerkers meer zekerheden te garanderen die werkgevers/opdrachtgevers moeten betalen, en daar een wettelijk minimumtarief in te voeren in plaats van de huidige fiscale zelfstandigenaftrek. Payrollconstructies en nul-urencontracten worden verboden.

Voor alle werknemers versterken we de rechtspositie, o.m. in het ontslagrecht en de resterende ongelijkheid voor jongeren bij het minimumloon schaffen we af.

Door concurrentie op goedkoopste arbeidsvoorwaarden binnen de EU is vrij verkeer van diensten verworden tot uitholling van rechten van werknemers. Dat moet worden bestreden door die rechten veel meer centraal te stellen en te beschermen. Met name in de transportsector moet er meer gebeuren.

De handhaving door de Inspectie SZW van schijnconstructies bij flexwerk en arbeidsmigratie moet ook worden versterkt. Uitzendbureaus krijgen opnieuw een vergunningenplicht om misstanden tegen te gaan.

We versterken ook de zeggenschap van werknemers, o.m. door meer bevoegdheden van de Ondernemingsraad (OR) bij fusie, overname, doorstarten en afhandeling van faillissement, en door een sterkere positie van werknemers in Raden van Commissarissen en Raden van Toezicht. Vakbonden – je collectief organiseren als werknemer – moeten beter worden gefaciliteerd bij hun belangrijke werk. We gaan het stakingsrecht wettelijk regelen, vakbondsleden moeten betere positie kunnen krijgen in cao’s om free-rider-gedrag tegen te gaan, er moet verplicht aandacht voor het belang van vakbonden zijn in het onderwijs en aan de algemeen verbindend verklaring van cao’s wordt niet getornd.

Continue reading… →

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Hogere lonen en eerlijke beloningsverhoudingen

Samenvatting: Dit is een artikel in een serie, waarin bouwstenen aangedragen worden voor een mogelijk nieuwe koers voor de PvdA. In dit betoog gaat het over hogere lonen en eerlijke beloningsverhoudingen binnen een bedrijf of instelling.

De lonen blijven veel te ver achter bij de groei van de arbeidsproductiviteit. Het arbeidsinkomensquotum (AIQ) – het deel van wat we in Nederland verdienen dat bij werkenden terecht komt is de afgelopen veertig jaar enorm gedaald. Ook de investeringen daalden. De winsten van het bedrijfsleven worden in toenemende uitgekeerd als dividend aan aandeelhouders, toegevoegd aan het vermogen van het bedrijf of gebruikt om de eigen aandelen mee op te kopen. Hiermee wordt geld onttrokken aan de reële economie: er wordt geen productie mee gecreëerd, het leidt slechts tot prijsstijgingen van bestaande producten, het geld verdwijnt als het ware in stijgende aandelenkoersen en oplopende vastgoedprijzen. Het overgrote deel van de aandeelhouders is in feite gewoon speculant. Dat is slecht voor de economie, veroorzaakt nieuwe zeepbellen die eens zullen exploderen, en het veroorzaakt sterk stijgende ongelijkheid, sterk achterblijvende koopkracht en een verontrustende stijging van het aantal werkende armen in ons land. Het voedt ook het cynisme bij gewone burgers over wat de politiek er nog toe doet als we daar niet iets substantieels aan weten te doen.

We kunnen de loonontwikkeling stimuleren door het minimumloon en de lonen van de werkers in de publieke sector (leraren, verpleegkundigen, agenten, etc.) substantieel te verhogen – waarmee we ook de aantrekkelijkheid van deze beroepen vergroten. Daarnaast kunnen we investeren in arbeid (en dus in lonen) veel goedkoper maken (zie daarvoor bij ‘Volledige Werkgelegenheid’) en kapitaal veel zwaarder belasten. De dividendbelasting moet niet worden afgeschaft, maar eerder verhoogd worden en de vennootschapsbelasting moet omhoog in plaats van omlaag, waarbij bovenmatige toevoegingen aan het eigen vermogen en het opkopen van eigen aandelen extra zwaarder moeten worden belast. Ook moeten werknemers meer direct profiteren van toenemende winst door een verplichte vermogensaanwasdeling.

Lonen moeten niet alleen hoger, de beloningsverhoudingen moeten ook veel eerlijker. Nu zijn topinkomens volslagen uit het lood geslagen. Er moet een Wet op maximale beloningsverhoudingen komen, waarbij de hoogste inkomens niet meer dan twintig maal mag verdienen dan de laagste inkomens in een bedrijf of instelling (incl. variabele beloning en pensioenen, inclusief ingehuurd personeel). En we gaan een eind maken aan de uitzonderingen op de beperking van topinkomens in de publieke sector, gouden handdrukken met 80% belasten en variabele beloning strakker reguleren. Bij eerlijke beloningsverhoudingen hoort ook dat we een eind maken aan de discriminatie in beloning tussen mannen en vrouwen. Daartoe nemen we wettelijke maatregelen, maar ook versterken we de handhaving door de Inspectie SZW.

 

Continue reading… →

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Volledige werkgelegenheid

Samenvatting: Dit is een artikel in een serie, waarin bouwstenen aangedragen worden voor een mogelijk nieuwe koers voor de PvdA. In dit betoog gaat het over volledige werkgelegenheid. We pleiten voor een operationalisering van die doelstelling en voor een herstel van de maakbaarheid van werk. Niet de werklozen, maar de werkloosheid moet worden aangepakt. In de publieke sector maken we tenminste 300.000 extra banen, en in de marktsector maken we werk goedkoper en aantrekkelijker om in te investeren, koppelen we investeringen en aanbestedingen aan werk, en komen we met een robotiserings- en digitaliseringsagenda. Speciale aandacht geven we aan banen voor mensen met een lagere opleiding, mensen met een arbeidsbeperking, oudere werklozen (55-plus) en aan arbeidsdiscriminatie van mensen met een niet-westerse afkomst.

In een sociaaldemocratische samenleving helpen we iedereen aan werk die dat wil. Goed en fatsoenlijk werk blijft voor de moderne mens belangrijk. Werk is een belangrijk middel voor zelfstandigheid en bestaanszekerheid, voor structuur en voor sociale context. Betaald werk geeft natuurlijk in de eerste plaats een inkomen, maar werk is m.i. veel meer dan een inkomen. Het geeft zin, structuur en sociale context aan je leven. Mensen stellen zich vaak voor met hun naam én hun beroep. Zonder werk geen beroep, geen collega’s. Waar praat je over in je vrije tijd? En met wie? Werk is niet een ongemak wat we moeten verduren om inkomsten te kunnen generen, opdat we maar voldoende kunnen consumeren. Werk vormt ons tot wie we zijn – als er geen werk meer is, dan raakt dat ons ‘zijn’. Dat besef je pas goed als je het niet meer hebt. Werk is in onze tijd hét middel tot erkenning, ontplooiing, sociale contacten en dagritme. Werk geeft mensen ook macht in de positie tegenover kapitaal en de overheid. Het maakt je minder afhankelijk en geeft je een onderhandelingspositie. Zonder werk geen stakingswapen. Met een betaalde baan heb je wel onderhandelingspositie, collectief georganiseerd in een vakbond, met een ultiem stakingswapen.

Continue reading… →

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Zuurstof nodig in onze partij

Samenvatting: Onze PvdA heeft zuurstof nodig. Nog steeds is er grote aarzeling om een open, breed en kritisch debat te voeren over een nieuwe politieke koers te beginnen. Terwijl die koers de olifant in de kamer is, de oorzaak van de enorme electorale crisis van onze partij. Er zijn grote verschillen van mening, maar daar hebben we het niet over. We moeten positief en gezellig zijn, maar in die verstikkende sfeer, zonder nieuwe zuurstof met een groot, nieuw, inspirerend verhaal, verworden we tot een partij van ‘Happy Losers’, geen winnaars. Lodewijk Asscher wil wel, maar hij is nog erg zoekende. Het partijbestuur doet helaas niets. Daarom zullen we op deze site wat zuurstof toedienen met mogelijke bouwstenen voor zo’n nieuw verhaal.

De Banning lezing

Onze PvdA is op zoek naar nieuwe zuurstof, een nieuwe koers, weg van de Derde Weg. Het gaat nog aarzelend, maar onze politiek leider, Lodewijk Asscher, poogt duidelijk de bakens te verzetten. In zijn Banning lezing (21-2-2018, De Rode Hoed in Amsterdam), riep hij op om in opstand te komen tegen politici die je tot geloof, kleur of consument reduceren. Het was een pleidooi tegen het individualisme en het materialisme, tegen de uitbuiting door flexwerk, tegen de immoraliteit van de financiële industrie. En een oproep tot herwaardering van de verzorgingsstaat:

“Rechts beweerde dat een kleinere overheid leidt tot een prettiger land. Het werd gemeengoed dat de markt nodig is om onze collectieve voorzieningen te organiseren. Experts vertelden ons dat globalisering, robotisering, flexibilisering en migratie onvermijdelijke veranderingen zijn waar je niet onderuit komt. Alsof er geen keuzes gemaakt kunnen en moeten worden over wat we wel willen en wat niet. Ook de PvdA is hier te lang in meegegaan. Het resultaat is dat bestaanszekerheid onder druk staat. Soms heel direct door ervaren onveiligheid, of voor wie in de greep komt van de schuldenindustrie. Soms indirect omdat je niet meer zeker bent van een goede school voor je kinderen of goede zorg voor je ouders.”

Asscher wilde een andere reactie op de grote vragen van een andere politiek. Niet door met nostalgie naar vroeger te wijzen, alsof toen alles beter was. Ook niet door politiek als merk te bedrijven, losgezongen van ideologie en van een bredere beweging. En ook niet met identiteitspolitiek: “Identiteitspolitiek leidt nooit tot een wij- samenleving. Wel tot heel veel wederzijds wantrouwen.”

Continue reading… →

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Stuur de Partij van de Arbeid Linksom!

 

Stuur de Partij van de Arbeid Linksom!
Sociaal en rechtvaardig. Solidair en duurzaam. Voor u en door u.

Gerard: “Onze Partij van de Arbeid moet weer herkenbaar worden. We gaan ons weer richten op onze sociaaldemocratische idealen. Zowel in woord als daad. Een linkse politiek, maar vooral door meer te doen met ombudswerk, de vakbonden, sociale actie en tegenspraak. We gaan voor een links stembusakkoord. Zo herstellen we samen het vertrouwen in onze Partij van de Arbeid”.

Wat houdt dat in? Gerard: “We investeren in honderdduizenden nieuwe banen. Goed en betaalbaar onderwijs realiseren we voor iedereen. Inkomens gaan we eerlijker verdelen. We bouwen veel meer betaalbare woningen voor de lagere en middeninkomens Ouderen en chronisch zieken kunnen rekenen op een betaalbare en goede zorg”.

Gerard Bosman: Voor een nieuw vertrouwen in onze Partij van de Arbeid.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail